poṅkal-varicai
n. < பொங்கல்+. Colloq.
1. Present sent to a married woman by her parents on poṅkal day;
பெற்றோர் பெண்ணுக்கு விடுக்கும் சங்கிராந்திப் பரிசு

2. Present sent to a superior on poṅkal day;
சங்கிராந்தியில் பெரியோர்க்குச் செலுத்தும் காணிக்கை

poṅkal-āṭu-
v. intr.<பொங்கர்+.
To rise sponge-like, as silk cotton;
பஞ்சுபோலப் பரவி யெழுதல். பெய்து புறந்தந்து பொங்கலாடி (பதிற்றுப், 55, 14)

poṅkal-āḷ
n. <id.+.(W.).
1. Cook;
சமையற்காரன்.

2. One who cooks his own food and lives by himself;
தானே சமைத்துத் தனியே உண்போன்.

poṅkalō-poṅkal
n. <id.+.
Loud exclamation of joy on the occasion of boiling milk for poṅkal or of starting a bull in māṭṭu-p-poṅkal;
தைப்பொங்கலிற் பானையிற் பால் பொங்கும்போதும் மாட்டுப்பொங்கலில் மாட்டை யோட்டிவிடும் போதும் மகிழ்ச்சியுடன் கூறும் ஒரு ஆரவாரச்சொல்.

poṅkaṟ-kāraṉ
n. <பொங்கல்+.
See பொங்கலாள். (W).
.

poṅkaṟ-cātam
n. <id.+.
1. See பொங்கல், 3.
.

2. Boiled rice with the water not strained off, but left to steep;
கஞ்சி சுவறும்படி சமைத்த சோறு (W.)

poṅkaṟ-paṇṭikai
n. <id.+.
See பொங்கல்,4
.

poṅkaṟ-pāṉai
n. <id.+.
1. New mud-pot used to boil rice for the poṅkal feast;
தைப்பொங்கற்கு உபயோகிக்கும் புதுப்பானை.

2. Pot-belly;
வயிறு பெருத்தவன். Colloq.

poṅki-t-teḷittal
n. <id.+.
Purificatory ceremony of boiling rice in milk and sprinkling the house with the soup, because an owl has alighted on the roof
வீட்டுக்கூரையில் ஆந்தை தங்கியதற்குப் பரிகாரமாகப் பொங்கலிட்டுப் பாற்கஞ்சியை வீட்டில் தெளிக்குஞ்சடங்கு. (J.)

poṅku-
5. v. [T. K. poṅgu M. poṅguga.] intr.
1. To boil up, bubble up by heat;
காய்ந்து கொதித்தல்.

2. To foam and rage, as the sea;
கொந்தளித்தல். பொங்குநீர் ஞாலம் (நாலடி, 72).

3. To increase;
மிகுதல். (பிங்.) மகிழ்ச்சி பொங்கி (காசிக. சயிலே. 23).

4. To expand, swell, as with joy;
பருத்தல். வண்கொங்கை பொங்க (திருவாச. 9,8).

5. To shoot up;
மேற்கிளர்தல். நெய்ம்மலி யாவுதி பொங்க (புற நா. 15).

6. To be elated, spirited;
உற்சாகங் கொள்ளுதல். போர்த்தொழில் வேட்கை பூண்டு பொங்கினர் (கம்பரா. படைத்.1).

7. To burst in anger;
கோபித்தல். பொங்கி மறத்திடை மானமேற்கொண்டு (பு. வெ. 5,6).

8. To be haughty;
செருக்குறுதல். பொங்குத லின்றிப் புரையோர் நாப்பண் (தொல். பொ. 426).

9. To ferment, effervesce;
நுரைத்தெழுதல். தோசைமா கள்ளு முதலியன பொங்கும்.

10. To be bright, attractive;
விளங்குதல். பொங்குவெண் ணூலும் பொடியணி மார்பிற் பொலிவித்து (தேவா. 876,2).

11. To stand' on end as hair or mane;
மயிர் சிலிர்த்தல். ஏரி மயிர் பொங்க (திவ். திருப்பா. 23).

12. To be swollen, as a boil or sore;
வீங்குதல். பதைத்தடி பொங்கு நங்காய் (திருக்கோ. 228).

13. To be swift, rapid;
விரைதல். பொங்குநடை . . . விடையாமவரூர்தி (தேவா. 535, 2).

14. To jump, leap;
துள்ளுதல், ஏழை யிரும்புகர் பொங்க (கலித். 107).

15. To be inflamed, as eyes;
கண் சூடுகொள்ளுதல். கண் பொங்குகிறது.

16. To rise, grow high, become elevated;
உயர்தல். (பிங்).

17. To abound, flourish; to be fruitful;
செழித்தல்.

18. To sound, roar;
ஒலித்தல். பொங்கின சிலம்புகள் (கம்பரா. உண்டாட். 63). --tr.

1. To cook;
சமைத்தல். Colloq.