puṇ-vāy
n. <id.+.
Opening of a boil, etc.;
புண்ணின் துவாரம்.

puṇ-veṭṭai
n. <id.+.
Soft sore;
புண்வகை. (M. L.)

puṇar-
11 v. tr. Caus. of புணர்-.
1. To combine, connect, unite;
சேர்ந்தல். நின்கழற்கணே புணர்ப்பதாக (திருவாச. 5,71).

2. (Gram.) To combine letters or words, in canti,
எழுத்து முதலியன சந்திக்கும்படி செய்தல். பெயரொடு பெயரைப் புணர்க்குங் காலும் (தொல். எழுத். 108).

3. To do, make, bring about;
நிகழ்த்துதல். தூமமென்குழலியர் புணர்த்த சூழ்ச்சியால் (கம்பரா. திருவவ. 48).

4. To analyse, choose, resolve;
பாகுபடுத்தல். நாவினாற் பூவை புணர்த்து. . . பேசும் (பு. வெ. 12, வென்றிப். 12).

5. To speak connectedly;
கூட்டிச்சொல்லுதல். தருக்கிய புணர்த்து (தொல். பொ. 50).

6. To fasten, tie;
கட்டுதல். புணர்நார்ப் பெய்த புனைவின் கண்ணி (பெரும்பாண். 218).

7. To create;
சிருட்டித்தல். புணர்க்கு மயனாம் (திவ். திருவாய். 2, 8, 3).

8. To compose, as a pirapantam;
பிரபந்தமாகச் செய்தல், நாயகன் பேர்வைத்துப் புணர்த்த புணர்ப்பு (ஈடு,5, 9, 3).

puṇarkkai
n. <புணர்2-.
1. Mating; uniting;
சேர்க்கை.

2. See புணர்ப்பு 2, 1,4.
.

puṇarcci
n. <id.
1. Combination; association, union;
சேர்க்கை . (பிங்.)

2. Co-residence;
ஒரு தேசத்தவரா யிருக்கை. புணர்ச்சி பழகுதல் வேண்டா (குறள், 785).

3. Coition;
கலவி. (பிங்.) தலைமிக்க புணர்ச்சியார், (கலித். 118).

4. (Gram.) Coalescence of letters or words in canti;
எழுத்து முதலியவற்றின் சந்தி. புணர்ச்சிவாயின் (தொல். எழுத்142).

5. Connection of the different parts of a subject;
முன்பின் தொடர்பு. (W.)

puṇarcci-vikāram
n. <id.+. (Gram.)
Changes occurring in the combination of words, of three kinds, viz.., tōṉṟal, tirital, keṭutal;
தோன்றல், திரிதல், கெடுதல் என்னும் சந்தி விகாரங்கள்.

puṇarttu-
5 v. tr. Caus. of புணர்1-.
To combine, connect.. See புணர்2-.
.

puṇartal
n. <புணர்1-. (Akap.)
Union of lovers, appropriate to kuṟici, one of five uripporul, q.v.; தலைவனும் தலைவியுங் கூடுதலாகிய குறிஞ்சியுரிப் பொருள். (தொல்.பொ.14.)
.

puṇar-nilai-y-aṇi
n. <புணர்1-+. (Rhet..)
Figure of speech in which two subjects are referred to one common predicate of action or attribute;
வினை பண்பு இவை காரணமாக இரு பொருளுக்கு முடிக்குஞ்சொல் லொன்றாகப் புணர்ந்துநிற்கச் சொல்லும் அணி. (தண்டி, 84.)

puṇarppu
n.
1. Connection;
சம்பந்தம். என்தனி நாயகன் புணர்ப்பே (திவ். திருவாய். 2,8,2).

2. See புணர்ச்சி, 1,3. (Gram.) Coalescence of letters or words in canti;
எழுத்து முதலியவற்றின் சந்தி. இயல்பொடு விகாரத் தியைவது புணர்ப்பே (நன். 151).

3. (Gram.) Coalescence of letters or words in canti;
எழுத்து முதலியவற்றின் சந்தி. இயல்பொடு விகாரத் தியைவது புணர்ப்பே. (நன். 151).

4. Friendship, intimacy;
நட்பு.

5. Associate, comrade;
துணை. புகையழல் வேலோன் புணர்ப்பாகி நின்றாள் (பு. வெ. 10, சிறப்பிற். 10).

6. Body, as a combination of parts;
உடல். (சூடா.)

7. cf. புணரி. Ocean;
கடல். (ஈடு,2, 8,3, அரும்.)