காலம் : கி.பி.1200

     அந்தக் காலத்தில் கனோஜ் பாரத நாட்டிலேயே மிகப் பெரிய நாகரிகம் வாய்ந்த நகரமாயிருந்தது. அதனுடைய பரப்பும் அகண்ட வீதிகளும் நாற்சந்தி

அமைப்பும் மிகப் பிரபலமானது. இனிப்புப் பதார்த்தங்கள், வாசனைத் திரவியங்கள், எண்ணெய், நகைகள், வெற்றிலை இன்னும் எத்தனையோ பொருட்கள் கனோஜிலிருந்து சென்று, அகில பாரதத்திலும் பெருமையைப் பரப்பிக் கொண்டிருந்தன. 600 வருட காலமாக மௌக்கரி, பைஸ், பிரதிஹார், ககடுவார் முதலிய பல அரச வம்சத்தினரின் தலைநகராக இருந்த காரணத்தால் அந்த நகரத்தினிடம் ஜனங்களுக்கு மரியாதையும் மதிப்பும் ஏற்பட்டுவிட்டது. அது மட்டுமல்ல, பல ஜாதியினரும், தங்கள் ஜாதிக் கிளைகளுக்கு அந்த நகரத்தின் பெயரையே இணைத்துச் சொல்லத் தொடங்கிவிட்டனர். இன்றும் கூட, கன்னிய குப்ஜ பிராமணர், கன்னிய ருப்ஜ அஹிர் முதலிய சாதிப்பெயர்களைக் கேட்கலாம். ஹிந்து தர்மத்தின் பெயரை ஜனங்கள் எவ்வளவு சிரத்தையோடு உச்சரித்தார்களோ, அதைப் போலவே கன்னிய குப்ஜம் (கனோஜ்) நகரின் பெயரையும் ஜனங்கள் கருதத் தொடங்கினார்கள். ஹர்ஷவர்த்தனன் காலத்திலிருந்து இதுவரை, உலகத்தில் எத்தனையோ பெரிய மாற்றங்கள் ஏற்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால் அப்பொழுதிலிருந்தே இந்தியாவின் மூளையில் பெரிய மூடத்தனம் புகுந்து கொண்டு விட்டது.

      ஹர்ஷவர்த்தனனுடைய காலத்திலே அரேபியாவில் ஒரு புதிய மதம் (இஸ்லாம்) தோன்றிற்று. அப்பொழுது அதைத் தோற்றுவித்தவர் இறந்து நூறு வருடங்கள் ஆவதற்குள் சிந்துவிலிருந்து ஸ்பெயின் வரை அந்த மதம் பரவிவிடும் என்று யார் சொல்ல முடியும்? ஜாதிகளின் பெயராலும்,

அரசர்களின் பெயராலும் நாடுகள் ஜெயிக்கப்படுவதைத்தான் நாம் இதுவரை கேட்டு வந்திருக்கிறோம். மதத்தின் பெயரால் நாடுகள் வெற்றி கொள்ளப்படுவதை இப்பொழுதுதான் முதன் முதலாகக் கேள்விப்படுகிறோம். எதிரிகள் ஜாக்கிரதையடைவதற்குச் சந்தர்ப்பம் கொடுக்காமலேயே, இந்த மத வெறியர்கள் திடீர் திடீரென்று தாக்கி, எதிரிகளை அழித்து விட்டார்கள். ஈரானியர்களின் பலம் பொருந்திய சாம்ராஜ்யம் அரேபியர்கள் கைபட்ட உடனேயே காகிதப் படகைப் போல் நசுங்கிவிட்டது. இஸ்லாத்தின் சிருஷ்டிகர்த்தா இறந்து இருநூறு வருடங்கள் ஆவதற்குள்ளாகவே, இஸ்லாமிய ராஜ்யத்தின் கொடி பாமீரின் மீது பறந்தது.